Pu-erh-thee

Rauw, rijp en waarom hij rijpt

Pu-erh is nagefermenteerde thee uit Yunnan en de enige soort in deze bibliotheek die na de fabriek bewust doorleeft. Rauwe pu-erh — sheng — wordt bewerkt als groene thee, tot cakes geperst en jaren tot decennia langzaam veranderd: van fel en bitter naar zacht, houtig en zoet. Rijpe pu-erh — shou — werd in de jaren zeventig bedacht om die boog samen te persen: wekenlang vochtig opgestapeld onder gecontroleerde warmte komt hij er donker, aards en meteen rond uit.

De twee smaken zo verschillend dat veel drinkers de ene liefhebben en de andere mijden. Shou is de veiligste kennismaking; bij sheng begint meestal de obsessie.

Pu-erh zetten

Eerst spoelen. Vijf tot tien seconden heet water over het blad, daarna weggieten: dat wekt de geperste cake en spoelt opslagstof weg. Daarom beginnen de schema's op deze pagina's met een trekbeurt die je weggooit in plaats van drinkt.

Daarna kort en vaak. De westerse mediaan over deze 16 theeën is slechts 43 seconden, bij 2,5 g per 250 ml en 90 °C (195 °F) — pu-erh geeft snel af, en de vier minuten die een ontbijtmelange verdraagt maken er inktsoep van. Gong Fu is zijn natuurlijke omgeving: 5 g per 100 ml, tien seconden voor de eerste trekbeurt, mediaan twaalf beurten, elke schenkbeurt een paar seconden langer dan de vorige. Voor rijpe pu-erh en gerijpte cakes mag het water koken; houd jonge sheng dichter bij 90 °C.

Cafeïne en het juiste moment

De mediaan is 35 mg per kop, maar een volledige Gong Fu-sessie over een stuk of twaalf trekbeurten levert aanzienlijk meer dan één mok — goed om te weten vóór een avondproeverij. Pu-erh wordt van oudsher na zware maaltijden gedronken, en rijpe pu-erh geldt als de klassieke Chinese digestiefthee: precies wat het veld 'beste moment' op de pagina's hieronder aangeeft.

Eén van deze theeën is gratis in de app. Elke vermelding leidt naar het volledige schema, de spoelinstructies, bewaarnotities en herkomst.